Paper.li Blogger Facebook Twitter
Luister nu
English version

De Radio Kamer Filharmonie in de pers:

"Vreemd, maar uiterst virtuoos"

de Volkskrant (Frits van der Waa, 13 februari 2012) over de NTR ZaterdagMatinee van 11 februari jl. met de Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Reinbert de Leeuw; werken van Sander Germanus (Fetus' Voyage, première), Thomas Larcher (Böse Zellen, Nederlandse première) en Stravinsky (Orpheus):
"Soms lijkt het erop dat hedendaagse componisten niet meer weten waar ze het moeten zoeken . Neo-reli, cross-over, weer een rondje romantiek: het zijn werkzame weekmakers, maar de muzikale voedingswaarde laat te wensen over. Des te verrassender waren de krachtige tegengeluiden die bij de ZaterdagMatinee werden aangeleverd door de Nederlander Sander Germanus (39) en de Duitser Thomas Larcher (48). Beide componisten geven op vernuftige wijze een nieuwe draai aan technieken die in de afgelopen eeuw ontwikkeld zijn. (...) Dirigent Reinbert de Leeuw en de Radio Kamer Filharmonie gaven de werken een puntgave uitvoering, en gingen vervolgens een schitterend stapje terug in de tijd met het minstens zo gave en uiterst ingetogen Orpheus-ballet van Stravinsky." (meer over dit concert)


"Een redelijk opwindende middag"

Het Parool, Roeland Hazendonk, 30 januari 2012, over 'Hôtel de Pékin, dreams for a dragon queen' van Willem Jeths door de Radio Kamer Filharmonie en het Groot Omroepkoor o.l.v. Michael Schønwandt in de NTR ZaterdagMatinee van 28 januari 2012:

"Willem Jeths heeft [bij het libretto] theatrale, heftig expressionistische - vaak snoeiharde - muziek gemaakt. Hij verweeft op een interessante manier Chinese klanken en de decadente Richard Strauss van Elektra en Salome. Het is lyrisch, groots en vaak meeslepend gedaan, en Jeths heeft een fraai eigen kleurenpalet. (...) Veel karaktertekening zit er overigens niet in de muziek, maar wat aan dramatische mogelijkheden in de tekst voorhanden is, benut Jeths met de flair van de geboren theatercomponist. De muziek is zo sterk dat het toch een redelijk opwindende middag werd. Niet in de laatste plaats dankzij de onder leiding van Michael Schønwandt geladen spelende Radio Kamer Filharmonie en een ijzersterk solistenteam."

En NRC Handelsblad (Kasper Jansen, 31 januari 2012):
"Jeths produceert een overdonderende en aansprekende retro-stijl. Met citaten uit en associaties naar opera’s van Strauss, Puccini en Stravinsky, komt hij ook tot een confrontatie tussen westerse en kleurrijke Chinese muziek.
Alles is extreem, overspannen, feldramatisch en monomaan. De voortreffelijke Radio Kamer Filharmonie, versterkt met tal van exotische instrumenten, speelt veelal zeer luid. Monique Krüs, op korte termijn invallend, laat de bezeten Cixi vaak ijselijk hoog zingen. De diepe bas Dennis Wilgenhof verbaast met zijn hoge kopstem. De onverbiddelijke countertenor Iestyn Morris is ook een fascinerend cynische acteur."

(> lees ook het repetitieblog door leden van de RKF)

 

"Radio Kamer Filharmonie speelt voor zijn toekomst"

De Telegraaf - vrijdag 13 januari 2012

"De leden van de Radio Kamer Filharmonie voelen zich gesteund door koningin Beatrix. Zij nodigde het gezelschap, dat met opheffing wordt bedreigd, uit om op te treden voor sultan Qaboos van Oman. Afgelopen koninginnenconcert speelden zij ook in het Haagse paleis Noordeinde.
(...)
'Ik denk niet dat het toeval is', zegt concertmeester Nadia Wijzenbeek. 'Het is eigenlijk steun. We denken dat zij ons een warm hart toedraagt, nu we er slecht voor staan vanwege de bezuinigingen. Het zou geweldig zijn als er een Koninklijke Radio Kamer Filharmonie zou komen', grapt zij.
De concertmeester verwacht dat er meer muziek zit in het eigen toekomstplan van het gezelschap. De opheffing komt voort uit een fusie met het Radio Filharmonisch Orkest.
'Wij hopen op een solidariteitsfonds van de mensen die wel blijven spelen. Met dat beginkapitaal is het weer mogelijk om te werken aan onafhankelijke financiering', voegt hoornist Laurens Ottio er hoopvol aan toe."


NTR ZaterdagMatinee 19 november 2011 met o.a. Les heures Persanes van Charles Koechlin o.l.v. Heinz Holliger (> meer informatie)

"De echte gebeurtenis in deze matinee was de selectie uit Les heures Persanes van Debussy's tijdgenoot Charles Koechlin. Koechlins muziek wordt veel te weinig gespeeld, maar een aardig deel van zijn grote oeuvre doet niet zo heel veel onder voor wat Debussy maakte. (...) Les heures Persanes zijn even origineel als prachtig en Holliger wist met de op topniveau spelende Radio Kamer Filharmonie al die bijzondere in elkaar verglijdende kleuren mooi uit te lichten."
 
 


"Om door een ringetje te halen"

"Dirigent Michael Schønwandt liet de zangers van het Groot Omroepkoor mooi balanceren op de grens van schoonheid en woeste oerkracht en zette de musici van de Radio Kamerfilharmonie op scherp. Hoogtepunt was een fabelachtige vertolking van de altviool in het laatste bedrijf." (de Volkskrant, Bela Luttmer, 5 september 2011 - over Der Freischütz, opening NTR ZaterdagMatinee 3 september 2011) > lees meer recensies
 


"Een groot klankbesef en onverbiddelijke logica"

MacMillan, Raskatov en Terterian o.l.v. Brad Lubman (Muziekgebouw aan 't IJ, 15 april 2011):

"Met talloze goed geplaatste effecten maakt Raskatov zijn werk, al is het bedoeld voor de concertzaal, toch tot een beklemmende theatrale ervaring. die was onderdeel van een mooi samengesteld programma, met verder een voorbeeldig uitgevoerd Nunc dimittis (2001) van MacMillan en de unheimische, soundscape-achtige Zesde symfonie (1981) van de Armeense componist Avet Terterian." (NRC Handelsblad, Jochem Valkenburg - dinsdag 19 april 2011)
"Alphabet of Death, dat Raskatov schreef in opdracht van de NTR, ging vrijdag in première bij de Radio Kamer Filharmonie, met de in alle opzichten imposante bas Nikolaj Didenko in de hoofdrol. In twintig minuten liet het gezelschap horen dat de Russische muziek er weer een raadselachtig, maar facinerend meesterwerk bij heeft. Didenko oreerde en fleemde in alle registers, in voortdurende wisselwerking met het orkest, dat door de componist van vrijwel alle hoge instrumenten ontdaan was en vooral lage, grommende mixturen en dissonanten produceerde, waaruit desondanks een groot klankbesef en onverbiddellijke logica sprak. Slagwerk, klavecimbel en een enkele hoge blazer zorgden voor helder, dan wel bitterzoete accenten." (de Volkskrant, Frits van der Waa, 18 april 2011)


"Zelden hoor je de finale zo oprecht jubelen"

ZaterdagMatinee 9 april 2011 (o.a. Symfonie nr. 5 van Beethoven o.l.v. Frans Brüggen):

“Al zo'n kleine dertig jaar geleden waren de versies van Beethovens symfonieën die Frans Brüggen met zijn Orkest van de Achttiende Eeuw bracht een sensatie. Wat later leidde ook zijn samenwerking met de niet op authentieke instrumenten spelende Radio Kamer Filharmonie tot de beste Beethovens. Verbazend was het dus niet dat Brüggen en de Radio Kamer Filharmonie in de NTR ZaterdagMatinee voor een prachtuitvoering van Beethovens Vijfde Symfonie tekenden.
Uniek is de natuurlijke manier waarop Brüggens Beethoven power heeft zonder in de valkuil van agressie, verbetenheid, pathos of een logge klank te vervallen. Zaterdag klonk een ferme Vijfde, maar het tempo van dat altijd maar weer wonderbaarlijk direct de luisteraar aanvliegende eerste deel, bleef fraai gedoseerd. Het scherzo kreeg een fantastisch mooie spookachtige lading en ragfijn detail. Zelden hoor je de beroemde overgang van dramatisch donker geladen c klein naar bevrijdend C groot vlak voor het laatste deel zo mooi vanuit een diepe afgrond opdoemen als zaterdag het geval was. En zelden hoor je de finale zo oprecht jubelen zonder de banale kleur die dat nog wel eens wil krijgen als deze middag.” (Roeland Hazendonk, 11 april 2011)
 

ZaterdagMatinee 5 maart 2011 (Rossini, Rijnvos en Beethoven o.l.v. Michael Schønwandt):

"In de ouverture Wilhelm Tell laat Rossini een storm opsteken in de Alpen, wat wordt aangekondigd met een gierend gehuil in de violen. De strijkers van de Radio Kamer Filharmonie staken er zaterdag zoveel energie in dat er zowaar een luchtstroom voelbaar werd in de Grote Zaal van het Concertgebouw. Het is tekenend voor de inzet van de omroeporkesten, die zich, hoewel er zich in cultureel opzicht nog zwaarder weer lijkt aan te dienen, zonder verslappen sterk van hun taken kwijten. De uitvoeringen bij de ZaterdagMatinee nemen daarbij de belangrijkste plaats in."


ZaterdagMatinee 12 februari 2011 (Mis in f van Bruckner en Sechs Monologen aus 'Jedermann' van Frank Martin):

"Herreweghe's interpretatie in de NTR Matinee was zo geweldig omdat hij deze muziek de eenvoudige emotie inblaast die er aan ten grondslag ligt. Maar wat vooral over het voetlicht kwam, was de oprechte spiritualiteit die voor Bruckner bovenal telde. Deze mis is in technisch opzicht een meesterproef, maar alles wat Bruckner aan techniek en fantasie uit de kast haalt is ondergeschikt aan de inhoud - en dat is precies de geest waarin Herreweghe dit stuk tegemoet treedt. De Radio Kamer Filharmonie en het Groot Omroepkoor waren in topvorm en de vocale solisten waren perfect gecast voor deze memorabele uitvoering." (Roeland Hazendonk, 14 februari 2011)


Gastdirigent Philippe Herreweghe in de VPRO-Gids (12 februari 2011):

'Bijzonder vereerd' voelde de Belgische dirigent Philippe Herreweghe zich door zijn benoeming als vaste gastdirigent van de Radio Kamer Filharmonie (RKF) vier jaar geleden. De uitspraak tekent de bescheidenheid van de befaamde maestro. Tegelijk illustreert zijn opmerking de internationale waardering van de Radio Kamer Filharmonie. 'Wel, ik kan u zeggen, het is een vreugde om met dit orkest te werken. Ik werd aangetrokken doro het Muziekcentrum van de Omroep vanwege mijn oudemuziekspecialisme, zodat ik met de RKF de klassieke en romantische muziek vanuit die traditie kon benaderen. Voor deze cultuur bemerkte ik direct bij dit orkest een grote openheid. Daarbij is de speelkwaliteit bijzonder hoog. Er wordt onder goede omstandigheden gewerkt met voldoende repetitietijd. In de programmering is ruimte voor interessante werken en voor hedendaagse muziek. Elders in Europa speelt men schlagers om een volle zaal te krijgen. Hun combinatie van flexibiliteit, hoge kwaliteit en expertise in samenspel is uniek in Europa."


Première concert voor saxofoonkwartet van Robin de Raaff (Zaterdagmatinee, 29 januari 2011):


"De Radio Kamer Filharmonie speelde zaterdag drie werken uit die periode waarin discontinuïteit, fragmentatie en non-lineariteit de boventoon voeren. Stravinsky’s meesterlijke balletmuziek Agon (1952-57), één van de meest discontinue composities ooit gemaakt, klonk sprankelend, hoewel het orkest soms net wat bijtender had mogen spelen. Iets vergelijkbaars gold voor Robin de Raaffs lyrische Concert voor saxofoonkwartet en orkest, een wereldpremière. Hier heersen continuïteit en homogeniteit, mede dankzij de verbluffend kleurrijke en transparante orkestratie. Het uitstekend spelende solistenkwartet zou echter meer mogen afsteken tegen het orkest. Nu glijdt alles gelikt voorbij, terwijl je zou willen dat het zo nu en dan ook een beetje schuurt." (NRC, Jochem Valkenburg, 1 februari 2011)
"De NTR Matinee liet via drie heel verschillende stukken die allemaal rond 1955 ontstonden maar een klein lichtje schijnen op de creatieve explosie van die dagen. Ook bij Stockhausen gaat het om de fantasie waarmee hij zijn materiaal loszingt van het systeem. Daar gaat het in het componeren natuurlijk altijd om, en dat betekent dus dat fantasie en zin voor avontuur universele waarden blijven. Helaas ontbrak het nou juist daaraan in de première van Robin de Raaff die in deze muzikale omgeving  niet veel potten kon breken. De Radio Kamer Filharmonie en het Raschèr saxofoonkwartet lieten onder leiding van Emilio Pomàrico alle kleuren die er in De Raaffs stuk zitten bloeien, maar het bleef een bleke verzameling amorfe gestes." (Het Parool, Roeland Hazendonk, 31 januari 2011)
"Het internationale succes van De Raaff is in Nederland zo'n beetje af te metenaan het feit dat hij een graag geziene gast is in de ZaterdagMatinee. Zijn Vioolconcert was het laatste werk dat hij voor de serie in het Concertgebouw maakte. Zaterdag klinkt er zijn nieuwste werk, het Concert voor saxofoonkwartet en orkest, dat hij voor het Raschèr Saxophone Quartet maakte. Ook werkt hij aan een opera over Marilyn Monroe, voor De Nederlandse Opera. De Raaff beschrijft zijn Concert voor saxofoonkwartet als een classicistisch opgebouwd werk: 'Het eerste deel is eigenlijk een soort lawine: weinig gegevens leiden tot een cascade van klanken. Het einde van die beweging is he begin van het tweede deel. Al het materiaal van het langzame middendeel is eigenlijk al aanwezig in het eerste deel, maar dan in een ander tempo en anders belicht. Je hebt nauwelijks door dat je bent aangekomen in dat tweede deel. Door de vorm zo organisch te maken, blaas ik er leven in.'" (Trouw, 28 januari 2011)
 

Artistiek manager Wouter den Hond: "Geweldig dat het MCO is 'gered'"

"Het is geweldig dat het MCO is 'gered', gezien de garantie door de minister van maximaal veertien miljoen euro, als eerste stap. Mijn taak is echter niet het vinden van nieuwe, noodzakelijke geldstromen. Wel mag ik doorgaan met het vormgeven van het artistieke beleid, zoals planning van de concerten van de twee orkesten, programmering in samenwerking met de dirigenten, overleg met de programmeurs van de diverse omroepen, planning van de tournees en cd-opnamen. Je moet als artistiek manager behoorlijk ver vooruitdenken, op dit moment worden de afspraken met de dirigenten voor het seizoen 2013-2014 al vastgelegd!" Den Hond kent het MCO van binnenuit: vanaf 1994 was hij violist bij het RFO. Of het een nadeel is dat hij geen managementachtergrond heeft? "Nee hoor, er is voldoende knowhow bij mijn nieuwe collega's, zowel bestuurlijk als musicologisch en op het gebied van management. Voor sommige zaken is het juist een voordeel dat ik musicus ben zoals in het overleg met de dirigenten. Het is fantastisch om nu op dit niveau met die mensen te mogen werken." (de Gooi- en Eemlander, 27 januari, foto: Studio Kastermans)

Over het Klarinetconcert van Carl Nielsen met Martin Fröst (ZaterdagMatinee 22 januari 2011) (>> meer info)

VPRO Gids, Mark van de Voort (22 januari 2011): "'Dit is de Michael Jackson van de klarinet', verzucht iemand in de commentaren op YouTube. De Zweed Martin Fröst (40) is in korte tijd uitgegroeid tot een van de beste Europese klarinettisten van dit moment. Een musicus die risico's neemt en multidisciplinaire grenzen durft op te zoeken. Helemaal thuis in het klassieke kernrepertoire van de klarinet, maar daarnaast niet te beroerd om moderne werken in première te brengen. Zijn bijzondere uitvoering van Anders Hillborg's klarinetconcert Peacock Tales (1998) is niet alleen een hit op YouTube, maar binnenkort tourt Fröst er ook mee door Australië. Tijdens de ZaterdagMatinee van 22 januari neemt hij een van de grote Scandinavische standaardwerken op de lessenaars, het Klarinetconcert (1928) van Carl Nielsen. De 'touch of Fröst' zou je zijn specifieke talent kunnen noemen: een perfecte instrumentale beheersing gepaard aan een sterke fysieke podiumpresentatie. Martin Fröst houdt van muziek en dat straalt hij uit." >> bekijk en luister zelf

de Volkskrant, Frits van der Waa (8 januari 2011):

"Vrolijk keken de musici van de Radio Kamer Filharmonie niet tijdens hun optreden in het Muziekgebouw. Dat is logisch: het Muziekcentrum van de Omroep, eerst met totale opheffing bedreigd, moet nog altijd de helft van zijn budget inleveren. Musici worden evenwel niet betaald om te glimlachen, maar om schitterende muziek te spelen. Dat deden ze. En weliswaar trokken de avontuurlijke composities van Wolfgang Rihm en Bernd Alois Zimmermann geen volle zaal, maar het eenmalige concert bereikte via de radio wel tienduizenden luisteraars, van Terschelling tot Zuid-Limburg, voor wie dat ongeveer de enige manier is om ook eens wat anders te horen dan het standaardrepertoire. Dat was en is nu eenmaal de taakstelling van het MCO. De 36-jarige Argentijnse dirigent Alejo Pérez toonde geheel boven de complexe materie te staan. (****)